Het is voor iedereen in Kampenhout en omstreken een vertrouwd gegeven: in de oude parochiezaal naast de pastorij huist nu al meer dan dertig jaar het jeugdhuis van Kampenhout. Tonzent gaat inderdaad al een hele tijd mee en is (en wàs) voor een groot deel van Relstse en Kampenhoutse tieners een belangrijke plaats waar ze zich kunnen ontspannen en inzetten, waar hechte vriendschappen worden gesmeed en waar iedereen zijn of haar steentje kan bijdragen aan de werking van ons jeugdhuis.

De jongeren die aan de wieg van Jeugdhuis (toen nog "Jeugdklup") Tonzent stonden, zijn in de meeste gevallen ondertussen zelf ouders geworden. Niet zelden bezoeken hun eigen kinderen het jeugdhuis dat zij uit de grond stampten.

Het is moeilijk om een exacte datum te plakken op de geboorte van ons jeugdhuis. De meningen lopen nogal uiteen, maar er is alvast één constante te vinden: het prilste begin moet gezocht worden bij de KSA (ondertussen Chiro). De Relstse jongeren die wat te oud werden voor de korte broeken en rokjes van de KSA en tegelijkertijd ook nog niet toe waren aan de bruidegomshoed of de bruidssluier verenigden zich in de Relstse Jeugd. Samen richtten zij allerlei activiteiten in. Er werden toneelstukken opgevoerd en werd er al eens een 'thé dansant' georganiseerd.

Op 19 maart 1966 werd het eerste MILAC-bal gegeven, ten voordele van de soldaten van Relst en in november van datzelfde jaar werd een grootse en succesvolle jeugddag georganiseerd.

Met het oog op een goede coördinatie van de activiteiten en een betere continuïteit in de werking werd de Relstse Jeugraad opgericht. Deze 'kerngroep' stelde zich tot doel de jeugd vanaf 16 jaar een eigentijdse ontspanning aan te bieden. Zij zorgden voor een verdere uitwerking van de activiteiten en het jongerenleven in Relst. Een groot probleem was het vinden van een lokaal. Allerlei mogelijkheden werden overwogen, maar uiteindelijk kregen ze de oude parochiezaal ter beschikking, die ze zelf moesten (mochten) inrichten. De zaal werd in tweeën gedeeld: het achterste deel en het podium (waar nu de toog staat) was voor de meisjes, het voorste deel en de "uil" (de huidige stripbib) voor de jongens. Beide geslachten werkten hard en 'om ter schoonste' aan hun lokaal. De jongens begonnen hun lokaal op zaterdagavond open te houden. Natuurlijk mochten de meisjes ook meedoen en al snel volgden de gemengde activiteiten elkaar op. Het schuchtere begin van de Relstse jeugdhuiswerking!

Na een tijdje wilde de jeugd ook naar buiten treden. Er werd dan ook hard gewerkt aan een tijdschriftje waarvan het eerste nummer uitkwam in oktober 1970.

De statuten van de "Jeugdklup" verschenen in het Staatsblad van 15 november 1971 en op 26 maart 1972 werd de oude parochiezaal officieel het lokaal van Jeugdklup Tonzent. De officiële geschiedschrijving kon beginnen!

In de dertig jaren die ondertussen voorbijgingen, hebben de Tonzentenaren niet stilgezeten. In de jaren '76-'77 vonden er grootscheepse verbouwingswerken plaats. Een grote tussenmuur werd afgebroken, een vals plafond gehangen, een keuken gebouwd, het oude podium gesloopt en vervangen door een toog, ... We zijn de noeste werkers van toen er nog steeds dankbaar voor!

Ook in een recenter verleden zijn er nieuwe verbouwingswerking ingetreden. Voornamelijk voor de brandveiligheid is (tussen 2003 en 2007) alles wat geen bakstenen muren waren, uitgebroken en opnieuw gezet. Gaande van een nieuwe toog en tapinstallatie, nieuwe WC's, gang en stripbib, nieuwe vergaderzaal en secretariaat, nieuwe keuken tot electriciteitswerken waardoor Tonzent terug klaar is om de komende 20-30 jaar door te komen zonder grote werken!

In de schoot van Tonzent ontstonden er ook vele initiatieven zoals De Vedel, Toneelkring Plagiaat, Kinderfilmclub Kampenhout (KIFIKA), de 16 mm-filmclub, een bloeiende zeefdrukpraktijk, de befaamde X-masparty's, de Stripbibliotheek, de buitenlandse Tonzentvakanties, de Prins en Prinses Carnavalsverkiezingen, de Week van de Jeugd (nu: de Jeugdveertiendaagse), de Rommelpot, De Jef (en Mie) Petrolvoetbalkring, de uitgave van oude prentkaarten van Kampenhout, rock- en folkfestivals en free-podia in het Park van Relst, ...

Op het Tonzentpodium stonden trouwens veel artiesten die ondertussen de status van bekende Vlaming hebben verworven. Denk maar aan Urbanus Van Anus, Kabiaar (met Jacques Vermeiren als zanger), De Nieuwe Snaar, Walter de Buck, Bart Herman, Miek en Roel, Big Bill, 2 Belgen, Roland, Metal Molly (één jaar na hun twee optredens in Tonzent op Torhout/Werchter!), De Mens, Zita Swoon (cultureel ambassadeur van Vlaanderen), El Fish, Camden, buitenlandse groepen als Green (USA) en The Dentists (GB), ... En dat is nog maar een losse greep!

Veel activiteiten werden georganiseerd, ook als het eens wat minder ging: vorming, thema-avonden, dansinstuiven, knutseldagen, onderhoudswerken, poëzieavonden,zeefdruk en fotografie, uitstappen, bezinningsweekends, voetbal- en volleybalmatchen, droppings, etentjes, fuiven, ouderavonden, cabaretoptredens, kwistaxraces, ... Dat alles onder het waakzame oog van Clémence en de welwillende pastoors Dictus en Bert.

Als je alles op een rijtje zet, blijkt pas écht hoeveel er in Tonzent gebeurde en nog steeds gebeurt. Daarbij mogen we zeker niet de meest waardevolle, maar niet-tastbare zaken vergeten die Tonzent doen draaien: vriendschap, respect en samenwerking.

Alles voor en door de jeugd, omdat het leuk en zinvol is om samen iets in elkaar te boksen en te zien dat het de moeite waard is!

Tonzent lijkt al meer dan 30 jaar verdacht veel op een gonzende bijenkorf! Dat het nog lang zo mag blijven.